Serwis nakanapie.pl uruchomił dzisiaj radio z audiobookami. Jest to chyba pierwsze w Polsce radio tego typu. Aktualnie w radiu będzie można posłuchać sześciu książek. Codziennie, będą pojawiać się nowe audycje.

Na początek, w radiu nakanapie.fm będzie można posłuchać następujących audiobooków:

• „Aleja samobójców,” Marek Krajewski, Mariusz Czubaj – polski kryminał czytany przez autorów książki.
• „Kolor magii”, Terry Pratchett – czyta Krzysztof Tyniec.
• „Merde! Rok w Paryżu”, S. Clarke – lektorem jest Marcin Rudziński.
• „Klasa Pani Czajki”, Małgorzata Karolina Piekarska – czyta Patrycja Zywert
• „Samsara. Na drogach, który nie ma”, Tomasz Michniewicz – książkę czyta Maciej Orłowski.
• „Sługa boży”, J. Piekara – czyta Jarosław Rabenda.

W jaki sposób słuchać radia?

Radia można słuchać na każdej stronie internetowej (serwisie, blogu), na której została umieszczona specjalna, łatwa do wstawienia wklejka. Zobacz, na audioteczka.pl radio znajduje się z prawej strony. Wystarczy wybrać audiobook, który Cię interesuje i kliknąć „Słuchaj”.

Audiobooki, które Ci się spodobają zawsze będziesz mógł w prosty sposób kupić, klikając we wklejce na przycisk „Kup”.

Radio dostępne jest też w wersji na telefony komórkowe: http://radio.nakanapie.pl/mobile oraz w serwisie radiowym Tuba.fm. ale uwaga, w tym ostatnim przypadku aktualnie w odcinkach będzie emitowany tylko jeden audiobook: „Kolor magii” Terry’ego Pratchetta. Jeśli jednak chciałbyś więcej, to dostępnych jest tam ponadto 53 obszerne fragmenty innych audiobooków.

Dla Blogerów

Każdy Bloger oraz osoba prowadząca własną stronę internetową, może wkleić na swój blog widget radia i w ten sposób zaoferować swoim czytelnikom możliwość darmowego słuchania książek.

Zachęcam do skorzystania. Konfiguracja i instalacja wklejki jest banalnie prosta.

Spróbuj!

Na listach bestsellerów audiobooków coraz częściej pojawiają się audiobooki Krzysztofa Pogorzelskiego. Książki audio tego autora poświęcone są historii Polski, a także powszechnej. Od starożytności do czasów współczesnych. W sam raz dla maturzystów.

Poniżej znajdziecie linki do kilku audiobooków, które mogą stanowić świetną pomoc w trakcie przygotowań do matury z historii. Zachęcająca jest również cena: 5 zł za sztukę. To chyba niewiele za wiedzę, która płynie wprost do ucha

• Historia – Starożytność
• Historia – Polska Piastów
• Historia – Średniowiecze powszechne
• Historia – Polska Jagiellonów
• Historia – Rzeczpospolita Obojga Narodów w XVII wieku
• Historia – Dzieje powszechne. Wiek XX
• Historia – Historia Polski. Wiek XX

Książki czyta Janusz German.

Kilka dni temu do sprzedaży trafił audiobook „Nielegalni”, Vincenta V. Severskiego. Książka audio ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca. „Nielegalni” to trzymający w napięciu thriller szpiegowski o polskim wywiadzie.

Autorem książki jest były pułkownik polskiego wywiadu Vincent V. Severski. Autor wyraźnie nawiązuje do wydarzeń wokół służb specjalnych, które miały miejsce w okresie rządów PiS. Severski pokazuje, jak niekompetencje polityków, ich obsesje na punkcie teczek niszczyły wieloletnią pracę polskiego wywiadu.

Do Instytutu Pamięci Narodowej dociera informacja o tajemniczej skrzyni, którą w okresie II wojny światowej wywiad radziecki ukrył w twierdzy brzeskiej. W skrzyni znajdują się przedwojenne archiwa.

Dla ekipy rządzącej Polską, zafascynowanej „teczkami”, skrzynia z archiwalnymi dokumentami jest łakomym kąskiem. Podobnie jak dla Rosjan, którzy od swojego agenta usytuowanego w polskim rządzie dowiadują się o archiwum. W zaginionym archiwum są najprawdopodobniej dokumenty wskazujące na to, że ojciec obecnego prezydenta Polski współpracował z NKWD.

Zadanie odzyskania skrzyni zostaje powierzone asowi polskiego wywiadu – Konradowi Wolskiemu – szefowi supertajnego wydziału Q w polskiej Agencji Wywiadu. Wolski działa na terytorium nieprzyjaznej Białorusi i musi zmierzyć się z rosyjskim wywiadem. Na dodatek szwedzki wywiad prosi o pomoc w obserwacji Hansa Joergensena – osiemdziesięciokilkuletniego obywatela Szwecji, nielegala i głęboko zakonspirowanego rosyjskiego agenta. Jego historia wiąże z okolicznościami zakopania skrzyni z dokumentami NKWD…

„Nielegalni” to misternie skonstruowany thriller szpiegowski, mocno osadzony w realiach polskich służb specjalnych, w którym osobiste porachunki, zadawnione rany i polityczne ambicje splatają się w pełnej napięcia akcji po obu stronach Bałtyku.

Książkę czyta Krzysztof Gosztyła.

Nielegalni, Vincent V. Severski (fragment audiobooka)

Kilka dni temu do sprzedaży trafił kolejny audiobook o przygodach Sherlocka Holmesa (po „Studium w szkarłacie”), pod tytułem „Znak czterech” autorstwa Arthura Conan Doyle.

Mary Morstan od dziesięciu lat, w rocznicę zniknięcia ojca, otrzymuje perłę. Teraz, oprócz perły został dołączony list, zawierający propozycję spotkania. Młoda kobieta zwraca się z prośbą o pomoc do Sherlocka Holmesa. Wkrótce po przyjęciu zlecenia, bohaterowie natrafiają na znak czterech. W zamkniętym od wewnątrz pokoju odnajdują ciało mężczyzny zabitego w nietypowy sposób.

Książkę czyta Janusz Zadura.

Do posłuchania: „Znak czterech”, Arthur Conan Doyle (zwiastun)

Do sprzedaży trafił audiobook „Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął”, Jonas Jonasson.

„Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął” jest określany jako „Szwedzki Forrest Gump”. Opowiada historię Allana, stulatka, który w trakcie swojej urodzinowej imprezy, wyskakuje przez okno. Allan wyrusza w swoją ostatnią podróż. Na dworcu znajduje walizkę i od tego momentu zostaje poszukiwanym. Jest oskarżony o potrójne morderstwo. Przemierzając przez Szwecję, ukrywa się przed wymiarem sprawiedliwości, zdobywa wielu przyjaciół i opowiada o swojej przeszłości. Opowiada o tym jak jadł kolację z Trumanem, leciał z Churchilem, pił wódkę ze Stalinem.

Książka jest hitem w Europie. W Niemczech, kolejny tydzień z rzędu znajduje się na liście bestsellerów.

Książkę czyta Artur Barciś, który tak wypowiada się o tym tytule:

Śmiałem się do łez, czytając o niefrasobliwym stulatku w kapciach przemierzającym Szwecję z ukradzioną walizką. Polubiłem tę historię od pierwszego rozdziału!

Na zachętę mamy fragment audiobooka „Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął”, Jonas Jonasson.

Podoba się?

Autorką recenzji jest Tessiak.

Na „CH.W.D.A.B. Kroniki 2005-2006″ czekałam długo, nawet bardzo długo. Nie słuchałam wcześniej sama żadnego audiobooka, więc byłam ogromnie ciekawa. Zwłaszcza, że Prokocim jest tak niedaleko od mojego rodzinnego Podgórza. Miałam nadzieję na coś niesztampowego, mocnego, z ostrym językiem, ale krakowskiego. Czyli, nie owijając w bawełnę – czegoś co najprawdopodobniej mi się spodoba, dobrze skojarzy, pochłonie. Pochłonęło mnie na tyle, że trzy następne dni po odsłuchaniu klęłam jak szewc.

Czytałam kiedyś książkę Pasikowskiego „Ja, Gelerth”. Mówiono mi przed lekturą, że to książka z najbardziej wyszukanymi i rozbudowanymi wiązankami przekleństw. Nieprawda. „CH.W.D.A.B.” bije ten utwór na głowę. W pierwszej rundzie, totalny nokaut.

Ale może od początku. Wydanie jest ładne, kartonikowe. Plastikowe wnętrze nie sprawia wrażenia solidnego, ale jest estetyczne.

Książkę czyta Grzegorz Suder, aktor Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Według mnie, lektor ten wykonał całkiem dobrą robotę, nie zacinając się właściwie ani razu podczas wyrzucania z siebie wszystkich słów nienawistnych i złych. Ja bym nie dała rady (a aniołkiem leksykalnym nie jestem).

Co można powiedzieć o autorze? Luna Kosinski jest pisarzem związanym z Krakowem, chociaż podobno urodził się w Nowym Jorku. Wiadomo, że jego dane osobowe to pseudonim, a wszelkie informacje na jego temat mogą być zmanipulowane. I szczerze, to nie dziwi mnie to – zarówno zdjęcia, które można znaleźć w Internecie, czy choćby na tylnej okładce audiobooka, przyprawiają mnie o dreszcze. Image Luny jest niepokojący: trochę emo, trochę faszysta, a na pewno buntownik.

Płyty słuchałam dwa razy. Po pierwszym byłam w szoku i przyznam, że nie zrozumiałam zupełnie, o czym to wszystko było. No, ni cholery! Widziałam tylko obraz furiata, najgorszego elementu i jego chorych fantazji. Narrator tak skutecznie pluł jadem i uzewnętrzniał nienawiść do całego świata, w tym szczególnie do osoby zwanej Arkiem Barańskim, że tak na dobrą sprawę stekiem wyzwisk pokrył szczelnie całą fabułę i jakiekolwiek związki przyczynowo-skutkowe. Najczęstszym pytaniem, jakie pojawiało się w mojej głowie, było „ Co to w ogóle jest?”.

Po drugiej próbie zrozumienia treści audiobooka, mogę pokusić się o nakreślenie tematu utworu. Narrator jest mieszkańcem Prokocimia, które jednocześnie nienawidzi, ale też i kocha. Z jednej strony uzewnętrznia swoją pogardę dla otoczenia, z drugiej – marzy mu się wyzwolenie ojczystej dzielnicy (o czym pisze w sposób dosadny, z wyraźnymi ciągotami faszystowskimi). Szczególną nienawiścią darzy jednak swojego dawnego kolegę, Arka Barańskiego, który po wygraniu w totolotka wyrwał się z prokocimskiej rzeczywistości. Główny bohater ma do niego wyraźny żal, graniczący z obłędem.

Wszystko w książce jest brudne i plugawe. Wszystkie kobiety to dziwki, oddające się wszystkim wokół i dające spełnienie masturbującemu się narratorowi. Cały świat jest zły i okrutny, zasługuje wyłącznie na wyszydzenie, zniszczenie i spuszczenie na niego bomb. Osoby, którym się powiodło, są piętnowane. Ludzie, którym się nie powiodło, są wynoszeni przez Lunę Kosinskiego na brudny i dziurawy piedestał, a potem umierają.

Chciałoby się zapytać – po co jest ta książka? Mam wrażenie, że jest ona niczym więcej, jak tylko próbą terapeutycznego pisania w celu wyładowania złości i frustracji. Jest wszystkim, co Luna Kosinski chciał i potrzebował wykrzyczeć znienawidzonemu światu. Moim zdaniem jednak, tego typu utwory powinny pozostać w szufladzie w gabinecie psychiatrycznym.

Na stronie Open Culture pojawiły się, w formie audiobooków pierwsze trzy tomy cyklu Fundacja Isaaca Asimova.

Audiobooki te zostały nagrane w 1973 roku przez BBC na potrzeby radia. Powstało osiem, jednogodzinnych części.

Audiobooki można pobrać ze stron:

• Open Culture: Free: Isaac Asimov’s Epic Foundation Trilogy Dramatized in Audio
• Internet Archive: Isaac Asimov – The Foundation Trilogy

Autorką zapisków jest Patrylandia, prowadząca blog „udebulduzur”.

Wczoraj

Kiedy pewnego dnia listonosz przyniósł mi przesyłkę od portalu nakanapie.pl Bardzo się ucieszyłam, bo był w niej m.in. audiobook Andrzeja Stasiuka „Dziennik pisany później”, który ukazał się nakładem wydawnictwa Czarne.

Idziemy do przodu Panie Stasiuk – pomyślałam rozrywając ochronną folię. Jedyny żal, jaki już na samym początku przeleciał przez głowę, to brak fotografii Dariusza Pawelca z wersji papierowej. Mówi się trudno, a teraz trzeba nastroić się na słuchanie.

Dzisiaj

Z głośników wydobył się głos. Mocny, dźwięczny, stanowczy, lecz gdy później opowieść biegła swoim torem czułam w nim tyle niepewności, wahania, czasem wręcz smutku. W nostalgicznym rytmie słowa, co rusz wprowadzały mnie w trans.

Gdyby lektor był anonimowy mogłabym rzec, że to sam autor do mnie przemawia. Głos Mirosława Baki idealnie wkomponował się w opowiadane historie.

Andrzej Stasiuk podróżnik, eseista. Gawędziarz? Mało w tym wylewności. Mam wrażenie, że poznaję suche relacje z podróży po krajach bałkańskich, jak również po Rumunii, Słowacji, są i Węgry. To nie są pierwsze podróże w te miejsca. Są to powroty, porównania, jednak brak w tym oceny. Kraje zniszczone wojną i ludzie nią zniszczeni. Rodzinne hierarchie, gdzie kobiety jeszcze nie wywalczyły swoich praw. W tych wspomnieniach nie ma lukrowanych zabytków, nie ma luksusowych hoteli i drinków z palemką.

Krajobraz jest zdewastowany, brudny i śmierdzi. Autor, choć może to czuje, nie odkrywa przed nami żadnych znaczeń, żadnych symboli. Tak po prostu jest.

Słucham tych opowieści o krajach, których nie znam, o ludziach, których mentalność jest mi zupełnie obca.
I gdy automatycznie, samo przez się, zaczynam rozmyślać o tym, co mnie dotyka, co się dziej tuż za rogiem mojego podwórka, mojej ulicy, mojego miasta… autor przeprowadza ze mną dialog. Te same myśli i jemu zaprzątają głowę. Oboje myślimy o Polsce, o polskości, każdy na swój sposób, każdy wg własnych doświadczeń.

Jutro

Wkrótce odwiedzą mnie przyjaciele z Czech, Polacy. Bardzo cenią sobie twórczość Andrzeja Stasiuka. Pewnie „Dziennik…” jest już im znany w wersji papierowej. Napomknęłam w mailu, że jestem akurat po lekturze audiobooka. Coś czuję, że szykuje się kawał dobrej dyskusji, nie znam jeszcze ich opinii o tej książce…

30 stycznia 2012 roku do sprzedaży ma trafić kolejny audiobook z serii „Ze strachem” wydawanej przez Czarne. Będzie to „Zmierzch”, Johana Theorina.

Pewnego wrześniowego dnia pięcioletni Jens wdrapuje się na mur okalający gospodarstwo jego dziadków i znika w jesiennej mgle. Wszyscy uważają, że chłopiec zgubił drogę i utopił się w pobliskiej zatoce. Tylko jego matka, Julia Davidsson, nie może się pogodzić z taką wersją wydarzeń.

Johan Theorin zaserwował swoim czytelnikom znakomitą i trzymającą w napięciu intrygę, i intelektualną przygodę nie tylko dla koneserów gatunku.

Książkę czyta Andrzej Mastalerz.

Autorką wpisu jest milla, która prowadzi blog „Zaczarowane strony”.

„Czerwień rubinu” to pierwszy tom „Trylogii czasu” napisanej przez Kerstin Gier. Rozliczne recenzje tej powieści zapowiadały mi lekturę oryginalnej, pełnej napięcia, nieprzewidywalnej historii młodej podróżniczki w czasie. Książka miała zachwycić mnie barwnymi i ciekawymi opisami przeszłości, zauroczyć i zaczarować. Czy jednak tak się stało? Dzięki portalowi nakapanie.pl nie tylko zyskałam okazję do spotkania z tą „wspaniałą” lekturą, ale i otrzymałam możliwość przesłuchania pierwszego w mym życiu audioobooka.

Powieść pani Gier należy do gatunku paranormal romance i porusza mało wyeksploatowany (w tym gatunku literackim) wątek podróży w czasie. Wbrew powszechnym opiniom tematyka wędrówek w czasie jest dość popularna i pojawia się w rozlicznych książkach i filmach. Na tle innych paranormali „Czerwień rubinu” wprowadza pewne urozmaicenie, ale książce daleko do miana oryginalnej. Pisarka wykorzystuje utarty już schemat: młoda, przeciętna, z pozoru normalna dziewczyna zyskuje nagle niesamowite umiejętności (możliwość podróży w czasie), z którymi musi się zmierzyć. Obok bohaterki bardzo szybko pojawia się przystojny, arogancki chłopak. Młodzi ludzie początkowo sobie niechętni szybko nawiązują nić porozumienia, a z czasem zaczynają odczuwać do siebie coś więcej.

Pomimo schematycznej i przewidywalnej fabuły „Czerwień rubinu” ma w sobie coś, co sprawia, że książka wciąga czytelnika, który jest ciekaw dalszych losów jej bohaterów. Nie jest to jakaś wybitna powieść wybijająca się wśród innych paranormali, jak można wywnioskować z rozlicznych nieco na wyrost pisanych „laurek”. Powieść Kerstin Gier jest niewątpliwie interesująca, jednak w kategoriach dobrego czytadła, a nie „nowego objawienia” literatury spod znaku paranormal romance.

Jak wspomniałam wcześniej „Czerwień rubinu” to pierwsza książka, którą miałam okazję poznać w wersji audio. Wysłuchanie tej powieści dostarczyło mi całkiem nowych, pozytywnych wrażeń. Już od bardzo dawna byłam ciekawa jak w praktyce wygląda odsłuchiwanie takiego audiobooka. Jako wzrokowiec obawiałam się jednak, że odbiór powieści przy pomocy zmysłu słuchu okaże się dla mnie niezbyt komfortowy. Wbrew oczekiwaniom nie miałam żadnego problemu ze wsłuchiwaniem się w nagranie, nie pojawił się też żaden problem ze spadkiem koncentracji. Niespodziewanie dla siebie samej byłam niezwykle skupiona na tekście czytanym przez Małgorzatę Lewińską. Aktorka, która jest mi znana głównie jako odtwórczyni roli Patrycji Cwał-Wiśniewskiej z serialu „Sąsiedzi” doskonale sobie poradziła jako lektorka. Mój wielki podziw zyskał sposób w jaki pani Małgorzata interpretowała postać ciotecznej babki głównej bohaterki oraz postać madame Rossini – dla mnie prawdziwy majstersztyk.

Jedynym minusem jaki dostrzegam w książce wydanej w formie audiobooka jest ilość czasu jaki trzeba poświęcić na jego odsłuchanie. Nagranie „Czerwieni rubinu” trwa 8 godzin i 18 minut, odbiorca musi dostosować się do tępa narzuconego przez lektorkę. W niektórych momentach siedziałam jak na szpilkach chcąc pójść dalej, przyspieszyć by szybciej dowiedzieć się co spotkało bohaterów.

Odsłuchanie „Czerwieni rubinu” było dla mnie niezwykle ciekawym doświadczeniem i przekonało mnie (zagorzałą miłośniczkę wersji papierowej książek), że audiobooki też posiadają swój urok. Sama powieść, choć w mojej opinii schematyczna, pozostawiła we mnie ogromną ochotę na więcej i jeżeli tylko będę miała okazję sięgnę po drugi tom „Trylogii czasu” – „Błękit szafiru”.